خشکی دهان

عائم: خشکی دهان یا زروستومیا وضعیت دیگری است که معمولا در بزرگسالان دیده می شود و علائم آن، دهان خشک، احساس سوزش، تغییر در حس چشایی، سختی بلع و صحبت کردن و افزایش پوسیدگی ها است.
علل: خشکی دهان (زروستومیا) و کاهش بزاق (هایپوفانکشن غدد بزاقی) می تواند به دلایل مختلف از جمله: داروهای با اثر کاهش بزاق، بیماری های سیستمیک و عوارض درمان، مثل رادیوتراپی یا شیمی درمانی ایجاد شود .

علل دارويی :

بیش از 400 دارو باعث کاهش عملکرد غدد بزاقی به عنوان عوارض جانبی می شوند و بسیاری از داروهایی که به طور معمول تجویز می شوند ، این عارضه را به دنبال دارند مثل :

1. داروهای ضد افسردگی وآرام بخش ها
2. خواب آورها
3. آنتی هیستامین ها
4. آنتی کولینرژیک ها
5. داروهای ضد فشار خون
6. دیورتیک ها
7. داروهای ضد پارکینسون
8. داروهای ضد تهوع
9. داروهای ضد اشتها
10. داروهای شل کننده عضلانی
11. اکسپکتورانت ها

بيماری های سيستميک و خشکی دهان :

برخی بیماری ها و شرایط سیستمیک به طور اولیه باعث خشکی دهان می شوند از جمله:

1. سندرم شوگرن
2. سیگار و اعتیاد
3. آرتریت روماتوئید
4. دیابت
5. ایدز
6. اسکلرودرما
7. لوپوس
8. پارکینسون
9. آلزایمر
10. سیستیک فایبروزیس
11. آسم 
12. دهیدراتاسیون
13. تغییرات هورمونی
14.  بارداری
15. تغییرات پس از مونوپوز
16. بیماری های نورولوژیک
17. تخریب پانکراس
18. تخریب کبد
19. سوء تغذیه  
20. بی اشتهایی عصبی
21. تغذیه بد

همچنین رادیوتراپی و شیمی درمانی با صدمه به سلول های غدد بزاقی باعث هیپوفانکشن غدد و خشکی دهان می شوند. درمان این عارضه بسته به علت ایجاد کننده آن، متفاوت است و می تواند شامل کاهش یا حذف داروهای ایجاد کننده خشکی دهان، نوشیدن آب، توصیه به کاهش مصرف نوشیدنی های کافئینه و شیرین، استفاده از فلوراید موضعی، مراقبت های دندانی مناسب و بهداشت خوب و استفاده از جایگزین های بزاق مصنوعی باشد.